نحوه شر کردن مطالب

یک بارگی می گوید:

" [...] به نظر من سیستم شر شدن باید عوض بشه بالکل. الآن به فرض اگه یه وبلاگ معروف مطلب چرند هم بنویسه باز چون تعداد خواننده‌هاش زیاده حتمن بیشتر از 50 تا لایک می‌گیره و شر می‌شه، اما یه وبلاگ نامعروف اگه یه مطلب محشر هم بنویسه ممکنه مهجور بمونه.

پیشنهاد می‌کنم شر شدن رو بذاری بر اساس نسبت لایک‌های اون پست، به میانگین لایک به پست همون وبلاگ. این‌طور که مثلن اگه لایک‌های یه پست از میانگین لایک به پست اون وبلاگ بیشتر بود شر بشه، اگه نبود نشه. حالا فقط برای این‌که ماجرا کمی تلطیف بشه، می‌تونی یه سری فیلتر هم بذاری. که مثلن زیر 25 تا لایک در هر صورت شر نشه، بالای 150 تا لایک در هر صورت شر بشه. یا یه هم‌چین چیزی. [...]

به‌نظرم این سیستم شر شدن در حال حاضر نه خیلی کارآمده، نه خیلی منصفانه."

نظر شما چیست؟ آیا از این نحوه ی شر شدن هر پست که بالای ۵۰ لایک می گیرد راضی هستید؟ آیا موافق این ایده هستید؟ آیا ایده ی دیگری به ذهنتان می رسد؟

ادامه‌ی بحث نحوه‌ی رتبه‌بندی وبلاگ‌ها و بقیه‌ی مسایل مطرح شده

واقعا ممنون از همه دوستانی که مهم دانستند این قضیه را و نظر دادند. ترجیح دادم که نظری ندهم تا نظر همه رو خوب بشنوم.

اول بگذارید بگویم هدف جداول لایک خور چیست:

۱- آنهایی که نمی دانند وبلاگستان و وبلاگ چیست و یا مدت خیلی زیادی از وبلاگ نویسی دور بوده اند.

خود من مدت زیادی از وبلاگستان فارسی دور بودم و بعد از مدتی که دوباره شروع به وبلاگ خوانی و وبلاگ نویسی کردم با جنگل بزرگی از وبلاگ نویس هایی روبرو بودم که بیشترشان را نمی شناختم. علاقه داشتم جایی وجود داشته باشد که مرا با وبلاگ نویس های معروف آشنا کند. دوستانی هم دارم که به همین وضع من بودند. دوست داشتم بدانم این مدتی که دور بوده ام کی به کی شده است. جداول لایک خور کمک خیلی زیادی به خود من و همینطور دوستانی که می شناختم کرد که با بهترین های وبلاگستان آشنا شوند و یک نقشه ای از وبلاگستان در ذهنشان شکل بگیرد و احساس گم بودن و نشناختن دیگران نداشته باشند.

۲- آنهایی که می دانند وبلاگ نویسی چیست و وبلاگ خوانند اما آنقدر خوره نیستند و دوست دارند راحت تر وبلاگ های جدید و خوب را کشف کنند.

جدول وبلاگ های جوان مخصوصا برای این موضوع به درد بخور است.

۳- ایجاد انگیزه برای وبلاگ نویسان، ایجاد معیاری برای مقایسه ی عملکردشان با دیگر وبلاگ نویسان و ایجاد یک مرجع برای تحلیل رفتار و روند کلیِ وبلاگستان.

فکر می کنم این جداول در مورد ۱ و ۳ نسبتا موفق بوده اند. مورد ۲ ام خیلی شاید موفق نبوده اند که مساله ی موسیوی گرامی هم همین بوده است.

اما راجع به تعیین معیار کلی یا همان جدول سیمرغ:

مساله ی اول:

وزن دادن به این سه جدول برای تعیین جدول سیمرغ نیازمند یک معیار دقیق است. اینکه کدام یکی از این سه معیار بهترند یا مهمترند بستگی به دید کاربر دارد و همانقدر که دلیل و توجیه ممکن است برای یک معیار وجود داشته باشد بر علیه آن هم وجود دارد. علاوه بر این دقیقا معلوم نیست اگر یک معیار مهم است میزان اهمیتش چقدر است. این موضوع از مساله ی اول هم غیر قابل تعیین تر است. برای همین بهترین و عاقلانه ترین تصمیم اینست که وزن هر سه معیار برابر باشد و لایک‌خور در این مورد به روال قبلی عمل خواهد کرد و ادامه ی بحث درباره ی این موضوع را خاتمه می دهیم.

مساله ی دوم:

اگر در تعیین جدول سیمرغ فرمول جمعی در نظر گرفته شود جدول سیمرغ به صورت خلاصه ای از همه ی معیارها در می آید. در واقع عمل جمع به صورت "OR" در می آید. اما اگر فرمول ضربی در نظر گرفته شود برای اینکه یک وبلاگ در جدول سیمرغ موفق باشد باید هم لایک زیاد داشته باشد، هم لایک به پست و هم تعداد خوانندگان زیاد. عمل ضرب در اینجا به صورت "AND" ریاضی در خواهد آمد. برای مقایسه ی محاسبه به صورت ضربی با محاسبه ی حال حاضر جدولی آزمایشی آماده کرده ام که در اینجا می توانید ببینید: http://likekhor.com/simorgh2/

مساله ای که توجه ام را سریع جلب کرد اینست که وبلاگ هایی مثل مجموعه مقالات، آق بهمن، نیک آهنگ کوثر و روزنوشت مهاجرانی سقوط می کنند. دلیلش هم معلوم نیست خیلی برایم اما حدس می زنم خوانندگان این وبلاگ نویسان احتمالا در کار لایک زدن نیستند.

مشکلی که وجود دارد اینست که عمل AND یک پیش فرض مهم دارد و آن هم اینست که برای اینکه یک وبلاگ در مقام بالایی قرار بگیرد باید هر سه ی این معیارها را با هم داشته باشد. در صورتی که عمل OR می گوید که من نمی دانم این سه معیار باید با هم وجود داشته باشند اما اگر یکی از این سه معیار رتبه ی بالایی داشته باشد وبلاگ باید در کل رتبه ی بالایی داشته باشد صرف نظر از اینکه دو معیار دیگر چه می گویند. به نظر من عمل OR انتخاب منطقی تر و لیبرال تری است. بحث راجع به این موضوع را باز می گذارم تا بقیه دوستان نظر خودشان را با دیدن جدولی که تهیه کردیم دوباره بتوانند بگویند.

مساله ی سوم:

این مساله که مشکل اصلی موسیو گلابی گرامی بود (که خیلی به لایک خور لطف دارد و من ازش همین جا عذر می خوام اگر کمی دلخورش کردم) کاملا به جا است. هدف دوم جداول لایک خور برای خود من هم همین بوده است. ضمن اینکه نفوذ به جداول لایک خور برای وبلاگ نویسان تازه واردِ خوب بسیار سخت خواهد بود. یک حالت کاپیتالیستی بوجود آمده است. این مساله را با اضافه کردن قابلیتِ اختیاریِ "فقط شش ماه اخیر" (به صورت چک مارک) حل خواهیم کرد ضمن اینکه اختیاری بودن این مساله تداخلی هم با مورد ۱ و ۳ ایجاد نخواهد کرد و سابقه ی هیچ وبلاگ نویس قدیمی ای هم نادیده گرفته نخواهد شد. اضافه کردن قابلیتِ نشان دادنِ بیشترین سرعت پیشرفت هم ایده ی بسیار خوبی است که موسیوی گرامی مطرح کرد و امکانش هم هست و قابل اجرا شدن هم هست و می توان به صورت یک چک مارکِ دیگر به صورت اختیاری به مخاطب عرضه کرد. ممنون از موسیوی گرامی برای طرح این موضوع. اگر پیشنهادی راجع به این مساله دارید بگویید لطفا.

مسایل دیگر:

۱- وزن دادن به نوشته های بلند: لایک خور علاقه ای به تعیین تکلیف برای خواننده هایش ندارد و صرفا می خواهد واقعیات را هر چقدر هم که خلاف ذايقه مان باشد، همانطور که واقعا هست نشان دهد. بحث راجع به این موضوع را خاتمه می دهیم.

۲- زمان شمارش لایک‌ها: این مورد قبلا هم بحث شده بود مخصوصا با بهار گرامی. مساله این است که گودر همیشه در حال رشد است و تعیین تاریخ برای شمارش لایک هم کمی دلبخواهی است. ضمن اینکه تعیین تاریخ کمی قبل تر به ضرر همه خواهد شد در صورتیکه تعیین تاریخ جدید تر به ضرر قدیمی ها و به نفع جدید ها خواهد شد. برای همین تصمیم گرفته ام که به ضرر همه رفتار کنیم تا تبعیضی قایل نشویم. ضمن اینکه تب گودر را خیلی قبل تر از فروردین احساس کرده بودیم. برای همین مساله لایک خور در سال نو شروع به کار کرد. شاید یکی دو ماه جلوتر کشیدن تاریخ بهتری باشد اما راستش را بخواهید هیچ فرق محسوسی نمی کند ضمن اینکه اول مهر تاریخ سمبولیک خوبی است. بحث راجع به این موضوع را هم می بندیم.

۳- پیشنهادِ دنبال کردن دیگران برای جذب مخاطب: این مساله ضمن اینکه تقلب محسوب می شود (برای اینکه روبات ها کسی را دنبال نمی کنند) همانطور که آزلی گرامی گفت موجب فراهم آوردن ترس و اضطراب بی مورد (احساس جاسوسی) در گودری ها خواهد شد. بحث راجع به این موضوع را هم می بندیم.

۴- تعداد لایک به تعداد فالوئر: این جدول قبلا در لایک خور وجود داشت اما به دلیل مشکلاتی که بهار گرامی بهش اشاره کرد حذف شد. متاسفانه امکان تمایز بین فالوئرهای یک وبلاگ و دیگرانی که فقط از طریق شر شدن لایک می گذارند وجود ندارد. این جدول متاسفانه کمی نادقیق بود با اینکه ایده ی خیلی جالبی بود. بحث راجع به این موضوع را هم می بندیم.

دارکوب گرامی به چندین مساله ی جالب اشاره کرد که گرچه مربوط به بحث جداول نبود اما برای من خیلی جالب بود. مخصوصا اشاره به این مساله که مطالبی که لایک خور هر روز نشان می دهد اهمیتش بیشتر از جداول لایک خور است. به نظر من هم همینطور است و جداول لایک خور صرفا به عنوان معیاری برای مقایسه است و معیاری برای تحلیل. هدف اصلی لایک خور برای خود من هم مطالبی است که هر روز به مخاطبانش نشان می دهد. اینکه به جز اینکه لایک بشماریم چه کارِ دیگری می شود انجام داد را دقیقا نمی دانم. شاید بشود تعداد لایکِ گرفته شده به تعداد خواننده را به عنوان جدولی دیگر به خوانندگان معرفی کرد.

از همه ی دوستانی که علاقه نشان دادند و وقت گذاشتند ممنونم. اگر خیلی دیکتاتوری کردم ببخشید. متاسفانه بعضی وقت ها دیکتاتوری تنها راه است.

بحث همچنان ادامه دارد...

نحوه‌ی رتبه‌بندی وبلاگ‌ّها

موسیو گلابی راجع به معیارهای لایک‌خور برای محاسبه‌ی رتبه‌ی کل یک وبلاگ می‌نویسد:

 آیا وبلاگی که ده تا پست در روز می‌ذاره و برای هر کدومش چهار تا لایک می‌گیره باید بالاتر از وبلاگی باشه که روزی یه پست می‌ذاره و سی تا لایک می‌گیره؟ من فکر می‌کنم از دید مورد علاقه بودن، وبلاگ دوم بیشتر مورد علاقه‌ی خواننده‌های گودریه [...] وبلاگ‌های خوبی داریم که رتبه‌ی نهاییشون به‌خاطر وجود همین معیار اول (مجموع کل لایک‌ها) چندان خوب نیست. خب نویسنده‌ی اون وبلاگ چه گناهی کرده که فالوئرهای زیادی نداره و هر پستش بیشتر از ده بیست تا لایک نمی‌گیره؟ می‌دونی، اینجوری این اختلاف طبقاتی در لایک‌خور داره زیاد می‌شه! معروف‌ها دارن معروف‌تر می‌شن و ناشناخته‌ها دارن با شناخته‌شده‌ترها فاصله‌ی بیشتری می‌گیرن [...]

یک ایرادی هم در مورد هر دوی جدول‌های قو و آهو به‌نظرم می‌رسه [...] اشکال اینه که تعداد لایک‌ها و میانگین لایک‌ها از اول مهر 88 حساب می‌شن. یادمه که یه بار بحثش شده بود و تصمیم رو بر این گذاشته بودی که آیتم‌های وبلاگ‌ها رو در شیش ماه آخر با هم مقایسه کنی یعنی وقتی مثلاً به ماه 11 سال 89 رسیدی، پست‌های وبلاگ‌ها رو از ماه 5 سال 89 حساب کنی و حالا که در ماه 5 سال 89 هستیم پست‌های وبلاگ‌ها رو از ماه 11 سال 88 مقایسه کنی. یعنی همیشه 6 ماه آخر مورد بررسی قرار بگیرن. فکر می‌کنم روشی که الآن در لایک‌خور اعمال می‌شه باز هم مانع نزدیک شدن وبلاگ‌های ناشناخته‌تر به وبلاگ‌های شناخته‌شده‌تر می‌شه. با روالی که الان هست وبلاگی که ده ماه پیش خواننده‌ی زیادی نداشته و کم‌کم خودش را بالا کشیده هنوز هم داره چوب نداشتن لایک در اون موقع رو می‌خوره (چون پست‌هایی با لایک کم داشته که تا ابدالدهر تأثیر منفی در میانگین لایک‌هاش دارن) اما وقتی فقط شش ماه آخر مورد بررسی قرار می‌گیرن همیشه وبلاگ‌های گمنام این شانس رو دارن که با بهتر شدنشون بیان بالا و وبلاگ‌های حتی معروف با ضعیف شدنشون برن پایین.

با توجه به تمام این حرفایی که گفتم و توضیحاتی که دادم فکر می‌کنم در جدول همه‌ی معیارها (جدول سیمرغ) نباید وزن رتبه‌های وبلاگ‌ها در این جداول یکسان باشه.

درباره ی فرمول محاسبه رتبه بهار می نویسد:

دارم درباره نحوه‌ی محاسبه جدول سیمرغ یه کم حساب کتاب میکنم. تو رتبه‌های میانی و پایین جواب میده اما به نظرم تو رتبه‌های بالا مشکل پیدا میکنه. فرض کن یه وبلاگ تو هر ۳ تا جدول، رتبه‌ش سوم باشه و یه وبلاگ دیگه تو یه جدول اول باشه و تو جدول‌های بعدی رتبه‌ش ۱۰۰ باشه. اون وقت امتیاز وبلاگ دوم بیشتر میشه فقط به این خاطر که تو یکی از جدول‌ها اول شده، یعنی جدول سیمرغ خاصیت "میانگین بودنش" رو از دست میده. خیلی مثال‌های دیگه هم میشه پیدا کرد. به نظرم اینجوری خوب نیست و باید یه فکری کرد واسش.

شما هم می توانید در این بحث شرکت کنید:

مساله‌ی اول:  آیا کمیت (تعداد کل لایک‌ها) در تعیین رتبه ی یک وبلاگ باید نقش داشته باشد؟ آیا اهمیت کیفیت (تعداد لایک به تعداد پست) باید بیشتر باشد؟ آیا تعداد خوانندگان باید اهمیت برابری با کیفیت داشته باشد؟ به عبارتی آیا باید برای این معیارها وزن متفاوت قايل شویم؟

مساله‌ی دوم: آیا فرمول محاسبه‌ی رتبه ی یک وبلاگ باید جمعی باشد یا ضربی؟ یعنی آیا باید رتبه

1/a + 1/b + 1/c 

باشد یا بدین صورت باشد:

1/a * 1/b * 1/c

در اینجا a, b, c رتبه ی وبلاگ در جداول آهو، قو و دلفین است. یا شاید فکر می کنید فرمول کاملا متفاوتی باید در نظر گرفت؟

مساله‌ی سوم: آیا تاریخ محاسبه‌ی این معیار‌ها باید با زمان جلو رود یا باید همیشه از یک تاریخ ثابت حساب کنیم؟

افکار و نظرات خودتان را هر چقدر هم که فکر می کنید ممکن است بی اهمیت باشند بگویید.

وقت تلف کردنی به اسم لایک خور

چند ماهی از تاسیس سایت لایک‌خور می گذرد. سایتی که بدون اغراق حدود ۱۵۰-۲۰۰ ساعت وقت صرف دولوپ کردنش شده و ۱۲۰ دلار خرج هوست و دامین اش شده. و این نمودار ویزیتور های سایت لایک خور است:

پیک آخر مال وقتی است که وبلاگ "یادداشت های یک دختر ترشیده" به لایک خور در گوشه ای از یکی از پست هایش پیوند داده است. به نظر من این نمودار نزولی و کوتاه قامت نشان دهنده ی چیزی نیست جز اینکه سایت لایک خور در جذب خواننده و تاثیری که مد نظرش بود به وضع فجیعی شکست خورده است. دلیلش شاید این باشد که خیلی از وبلاگ نویس ها یا علاقه ای به این موضوع لایک و شر شدن و این حرف ها ندارند و یا نوشتن راجع به وو وو زیلا را مهمتر و جذاب تر از معرفی خشک و خالی لایک خور در لینک دونی شان می بینند. هیچ گله ای نیست. حتما هم همینطور بوده است. اما واقعا بعد از ۲۰۰ ساعت دولوپ کردن این سایت و این وضع ترافیک به شدت تو ذوق آدم می خورد. شما دلیل این ترافیک کم را چه می دانید؟ چه راه حلی برای افزایش آن می دانید؟

چرا گودر؟

"گودر آینه ی ایرانیانِ صبور و متین است. ایرانیانی که در پس هر قائله ای با متانت فکر می کنند و نوشته ای پر مغز و طنز آمیز از آن می سازند. برای فحش و پرخاش به دیگران لایک نمی گذارند. زود عصبی نمی شوند و قضاوت نمی کنند. از شعر و عاشقی و بوسه و کنار یار می گویند. برای سادگی و ایجاز اهمیت خاصی قائلند. با اینکه گله و شکایت از سیاست و مشکلات اجتماعی جزئی از گفتگوی روزمره شان است اما شور زندگی مثل همیشه درشان جریان دارد. از پای کوچک و چروکیده ی یک بچه نوزاد به هیجان می آیند و برای پنکه ی کج شده ی خانه ی دیگری افسوس می خورند. برای شهید غرق در خون احترام قائلند و از گشت نسبت می نالند. لامذهب از مذهبی بدون دعوا و مشاجره مطلب شر می کند و لایک می زند و بالعکس.

گودر به آنها یاد داده است که برای نابودی بدی‌ها نیاز به نفرت و Dislike نیست؛ کافیست که فقط خوبی‌ها رو دوست داشت، Like زد و Share کرد. در گودر زندگی با همه تنوعش جریان دارد. حتی در اوج غم هم می توان لحظه ای از دنیای واقعی گسست و شاد بود. فاصله یک آدم مذهبی با یک بی دین، یک چپی تا یک راستی به اندازه یک چرخش ماوس است. هر بار که بازش می کنی با یک چیز جدید روبرو میشی که دست به دست آدم ها چرخیده است تا به تو رسیده. گودر تمرین اشتراک گذاشتن، دیدن سلیقه های متفاوت و محلی مناسب است برای بحث و تبادل نظر.

و چقدر این فضا با بعضی از فضاهای دیگر اینترنت ایرانی متفاوت است؛ چقدر اعتیاد آور است."

این نوشته را به عنوان مثال آوردم تا اگر شما هم خصوصیاتی در جامعه ی گودری دیده اید که برایتان جذاب بوده است در زیر همین نوشته بیاورید تا در نهایت یک صفحه ی مجزای "چرا گودر؟" درست کنیم و به دیگران هم نشان دهیم. فعلا لینک بالای سایت لایک‌خور را به این نوشته داده ام تا اینکه همه لطف کنند و یکی دو جمله ای که به نظرشان می آید (یا هر چند جمله، هر چه بیشتر بهتر) را در اینجا بگویند. اگر از نثر شکسته بسته ی من خوشتان نیامده یا فکر می کنید جور دیگری باید می گفتم بگویید تا تصحیح اش می کنم. فراموش نکنید که خودتان هم متنی اضافه کنید. حتما متن خوبی ازش در خواهد آمد اگر همه مشارکت کنند. متن اصلی را بعد از دیدن هر نظر تغییر خواهم داد و یا خطی به آن اضافه خواهم کرد.

پیش نمایش نوشته های مینیمال

بهار می گوید:

تو بخش پست‌های پرلایک، وقتی روی عنوان پست‌ها (البته فقط پست‌های مینی‌مال) ماوس رو نگه می‌داری توی یه پنجره‌ محتوای پست رو نشون میده. به نظرم این خوب نیست چون باعث می‌شه از توی لایک‌خور پست‌ها رو بخونن و به وبلاگ‌ها نرن. فکر نکنم بلاگرها از این خوششون بیاد چون اینجوری "لایک‌خور" آمار وبلاگ‌ها رو به جای این که بالا ببره، پایین میاره. علاوه بر این، تبعیض میذاره بین وبلاگ‌های مینیمال و غیرمینیمال چون این کار رو برای غیرمینیمال‌ها نمی‌کنه و محتوای پست‌هاشون رو یا نمیشه یا نمیتونه که نشون بده

به نظرم این مساله ی خیلی حساسیه و جای بحث دارد. برای همین علاقه مندم که نظرات دیگر خوانندگان و وبلاگ نویسان را هم راجع به این مساله بشنوم.

خوب بگذارید دلایل من برای دفاع از این قابلیت را بگویم:

باید قبول کرد که خواننده ی عادی ساکن ایران با آن سرعت ضعیف اینترنت۳۰-۴۰ تا پنجره باز نمی کند که در هر کدام یک یا دو خط نوشته ی کوتاه بخواند. نهایتا ۳-۴ تا نوشته را باز می کند می خواند و حوصله اش سر می رود و قید خواندن بقیه نوشته ها را هم می زند. این موضوع را از چند نفر از نزدیک شنیده ام.

به نظر من در این موضوع خاص باید ببینیم اولویت سایت لایک خور چیه. آیا اولویت سایت لایک خور باید این باشد که ویزیتورهای وبلاگ نویسان را فقط زیاد کند؟ یا باید سعیش این باشد که بُردِ نوشته های وبلاگ نویسان را افزایش دهد؟ آیا سایت لایک خور باید کار مخاطب را سخت کند که به جایش ویزیتور وبلاگ نویسان زیادتر شود؟ اگر هدف این است که باید وبلاگ نویسان فیدهایشان را غیرفعال کنند چون فید دقیقا همین کار را انجام می دهد. هدف سایت لایک خور خیلی برتر است. هدف سایت لایک خور نزدیک تر کردن فاصله ی خوانندگان و وبلاگ نویسان و پخش هر چه وسیع تر نوشته های وبلاگ نویسان است. فکر می کنم قابلیت پیش نمایش نوشته های مینیمال به این امر کمک می کند. شاید مخاطب کلیک نکند روی یک لینک مینیمال اما خواندن نوشته و ویزیت نکردن یک وبلاگ بهتر از هرگز نخواندن نوشته های آن وبلاگ است. ضمن اینکه بعد از مدتی خواندن نوشته خواننده احتمالا مشتری ثابت آن وبلاگ هم خواهد شد!

من مشتاق شنیدن نظرات شما و بحث راجع به این موضوع هستم.

تصمیم نهایی:

اینطور که به نظر می رسد موافقان این قابلیت از نصف کمتر نیستند اگر بیشتر نباشند. برای همین فعلا به همین صورت ادامه خواهیم داد. ممنون از همه دوستان.

قالب جدید

همانطور که حتما متوجه شده اید قالب سایت جدید شده است. امیدوارم که این قالب به چشم راحت تر و همینطور استفاده از آن هم سریع تر و راحت تر شده باشد. اگر پیشنهادی یا مشکلی دارید همینجا مطرح کنید.